56887 (671563), страница 2
Текст из файла (страница 2)
У пачатку XIVст. да ВКЛ было далучана Турава-Пiнскае Палессе, г.зн. бассейн Прыпяцi. Терава-Пiнскiя землi не вызначалiся асаблiвай сiлай, iх дробныя i слабыя княствы на чале з нашчадкамi роду Святаполка Iзяславiча падпарадкоувалiся галiцка-валынскiм князям, тым не менш часта схiлялiся на бок вялiкага князя лiтойскага Мiндоуга. Паводле летапiсных звестак, Гедымiн (час княжання 1316 – 1341гг) яшчэ прi жыццi пасадзiу у Пiнску, сталiцы Турава-Пiнскай зямлi, свайго сына Нарымунта-Глеба. У iншых гарадах яшчэ нейкi час сустракалiся рускiя князi, Але вядома, што Яны ужо знаходзiлiся пад вярхоунай уладай вялiкага князi лiтоускага. З умацаваннем у Пiнску Нарымунта паступова амаль усе Палессе перайшло аду ладу Лiтвы.
Напачатку лiтоускiя князi на праводзiлi ломкi форм уласнасцi, не рабiлi яе значнога пераразмеркавання на карысць лiтоускiх князей, не змянялi спосабау прiгнету сялян. Больш таго, лiтоуская велiкакняжацкая дынастыя шмат чаго запазычвала у славянскага насельнiцтва. Так напрыклад, Гедымiнам была перанесена на усе ВКЛ стараруская мадэль дзяржаунага кiравання. З-за перавагi славянскага насельнiцтва з дастаткова высокiм на той час узройнем пiсьменнасцi старабеларуская мова стала мовай дзяржауных дакументау.
Заключэнне
З пачатку стварэння ВКЛ усе дзяржавы якия падпадали пад яе залежнасць уваходзили на дабраахвотных началах, каб пазбегнуць захопу з боку татара-мангол и крыжакоу и тольки пачынаючы з XIV-XVстст. литоуския князи пачали насаджаць сваю волю. Акраме таго, можна адметиць, што дзяржавы уваходзили у склад ВКЛ шлях заключэння шлюбау памиж феадалами, таким чынам к канфу фармирання ВКЛ князями были па большай частки родныя, аб’яднанныя памиж сабой сямейными абавязками, хаця у той час яны не мели вяликага значэння. Яшчэ адзин цикавы факт, што адначасова у дзяражве фактычна на роуных правах были дзве узаемаисключальные веры (язычництва и хрысциянства).
Спіс выкарыстанай літаратуры
1. Фiнно-угры i балты эпохi сярэдневечча / Под ред. В.В.Седова. М., 1987г.
2. Ермаловiя М. Старажытная Беларусь: Полацкi i новагародскi перыяд. – Мн.: Маст. лiт., 1990. – 366с.: iл.
3. Гiсторыя Беларусi: Вучэб дапам. У 2ч. Ч.1 Ад старажытных часоу - па люты 1917г. / Я.К. Новiк, Г.С. Марцуль, I.Л. Качалау i iнш.: Пад рэд. Я.К. Новiка, Г.С.Марцуля. – 2-е выд., перапрац. i дап. – Мн.: Унiверсiтэцкае, 2006ю – 416с.
4. Юхо Я.А. Кароткi нарыс гiсторыi дзяржавы i права Беларусi, Мн. 1992
1 фiнно-угры i балты эпохi сярэдневечча / Под ред. В.В.Седова. М., 1987г.
2 памiж Мiнскам i Новагародкам з усходу на захад i памiж Маладзечнам i Слонiмам з поуначы на поудзень
3 правабярэжная частка Панямонны, з княствамi – Лiтва, Жэмайты, Аукштайты, Селы, Земгалы
4 уваходзiла у склад Галiцка-Валынскага княства
![](https://s.studizba.com/z.php?f=/templates/si/i/noavatar.png&w=100&h=100&t=1"){kind=avatar}
